வை.கோ உலகத்தமிழர்களுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டுமா?

யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து வெளிவரும் 'உதயன்' செய்தியேடு, வை.கோ இன்னமும் ஜெயலிதாவுடனான அரசியற்கூட்டணியில் தொடர்வது பற்றி உலகத்தமிழர்களுக்கு விளக்கம் தரவேண்டுமென ஆசிரியர் தலையங்கம் எழுதியுள்ளது. வை.கோ ஜெயலலிதாவுடன் அரசியற்கூட்டணி வைத்திருப்பது தவறாம்; அதன் காரணத்தால் உலகத் தமிழர்களுக்கு அவர் பதில் தரவேண்டுமாம். ஜெயலிதாவுடன் கூட்டணி வைத்தது ஏன் தவறென்றால் அவர் (ஜெயலலிதா) ஈழத்தமிழர்களுக்கு எதிரானவராம். உதயனின் ஆசிரியர் தலையங்கத்தின் இறுதிப் பந்தி இங்குத் தரப்படுகிறது. ஈழத் தமிழர்களுக்கும், அவர்தம் நியாயம் மிக்க போராட்டத்துக்கும் முழு ஆதரவாளர் என உலகுக்குத் தம்மை அடையாளப்படுத்தி, வெளிப்படுத்தி நிற்கும் மறுமலர்ச்சி திராவிட முன்னேற்றக் கழகத் தலைவர் வைகோ போன்றோர், இத்தகைய ஈழத் தமிழர் விரோதப் போக்குடைய ஜெயலலிதாவுடன் அணி சேர்ந்து அவருக்கு வால் பிடிப்பதாகக் காட்டிக் கொள்வது என்ன நியாயம்? உலகத் தமிழர் சமூகத்துக்கு அவர் உரிய பதில் தருவது இன்றைய நிலையில் தவிர்க்க முடியாத கட்டாயமாகும். வை.கோ மீது ஏராளமான குற்றச்சாட்டுக்கள், விமர்சனங்கள், நையாண்டிகள் வைக்கப்படுகின்றன. யாரும் என்னவும் செய்துவிட்டுப் போகட்டும். வை.கோ தொடர்பில் அவரவருக்குப் பல பிரச்சினைகள். ஆனால் நான் கொண்டிருக்கும் அரசியல் நிலைப்பாடுடைய, தன்னைத் தமிழ்த்தேசிய ஊடகமாகக் காட்டிக்கொள்ளுமோர் ஊடகம் இதை எழுதியபோது என்னுணர்வையும் பதிந்து வைக்கும் தேவையுள்ளதாக நினைக்கிறேன். உதயன் எழுதியதாலேயே அது ஈழத்தவர்களின் நிலைப்பாடாகக் கருதப்படக்கூடிய ஏதுநிலைகள் தென்படுவது ஒரு காரணமாகிறது. போதாததற்கு, அங்கிங்குப் பொறுக்கி ஒட்டுவதையே முழுநேரத் தொழிலாகக் கொண்ட - 'டமில்' தேசிய ஊடகங்களாகத் தம்மைக் கட்டமைத்துக்கொண்டவை, உதயனின் இவ்வாசிரியர் தலையங்கத்தைத் தமது இணையத்தளங்களில் ஒட்டிக்கொண்டிருப்பதாலும், அவ்வூடகங்களில் வரும் அனைத்தையும் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் வலைப்பதிவுகள் சிலவற்றிலும் அத்தலையங்கம் வெளியிடப்பட்டதாலும் தனிப்பட்ட என்னுணர்வைப் பதிவாக்குவது அவசியமாகிறது; அது எவனுக்குமே தேவைப்படாதென்றபோதும்கூட. உதயன் இப்படியொரு தலையங்கம் எழுதவேண்டிய வந்ததன் முதற்காரணம், அண்மையில் தமிழக முதல்வர் மு.கருணாநிதி எழுதிய "இரங்கற் பதிவொன்றுக்கு" ஜெயலலிதா எதிர்ப்புத் தெரிவித்த சம்பவம்தானெனக் கருதமுடிகிறது. அதை முதன்மைப்படுத்தி ஜெயலலிதா, சோ, சுப்பிரமணிய சுவாமி உள்ளிட்ட கும்பலுக்குத் திட்டு விழுகிறது. முதல்வருக்குப் பாராட்டுத் தெரிவிக்கப்படுகிறது. இறுதியில் ஜெயலலிதாவோடு அரசியற்கூட்டணி வைத்துக்கொண்டு அவருக்கு 'வால்பிடித்து'க்கொண்டிருக்கம் வை.கோ.வுக்குக் கண்டனம் தெரிவிப்பதோடு அவர் "உலகத்தமிழர்களுக்கு" விளக்கம் கொடுக்க வேண்டுமென முடிகிறது. [முதலில், உதயன் உலகத்தமிழர்கள் சார்பாகக் கதைக்கிறதா ஈழத்தமிழர்கள் சார்பாகக் கதைக்கிறதா எனக் குழப்பம் வந்தது. 'உலகத் தமிழர்கள்' அனைவருமே வை.கோ பதில்சொல்ல வேண்டுமென எதிர்பார்க்கிறார்களா என்ற கேள்வியும் வந்தது. "ஈழம் என் வீடு, தெற்காசியா என் முற்றம், உலகம் என் கிராமம்" என்றெழுதிய கவிஞர் ஜெயபாலன் உதயனுக்குள் ஊடுருவிவிட்டாரா, அல்லது கனியன் பூங்குன்றன் சொன்ன 'யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்' எண்டநோக்கிலதான் உதயன் சொல்ல வருதோ - அப்பிடிச் சொன்னாலும் ஏன் தமிழரைமட்டும் சொல்லுறாங்கள் எண்டெல்லாம் நிறைய வழிகளில் இதைக் 'கட்டுடைக்க'ப் புறப்பட்டு, அதற்கெல்லாம் நேரமில்லாத காரணத்தால், தட்டச்சும்போது போகிறபோக்கில் உலகத்தமிழர்களென்று தட்டிவிட்டார்களென நினைத்துக்கொண்டேன். ஈழத்தமிழர்களை - குறிப்பாக புலிகளை அரசியற்றலைமையாக ஏற்றுக்கொண்டவர்களையே உதயன் குறிப்பிடுகிறது எனக் கருதிக்கொண்டு எனது கருத்தைத் தெரிவிக்கிறேன்.] இங்கு எனக்கொரு குழப்பம் வந்துவிட்டது. வை.கோ எந்தக் கட்சியோடு கூட்டணி வைக்கவேண்டும், எப்படி அரசியல் நடத்த வேண்டுமெனச் சொல்வதற்கு ஈழத்தவர்கள் யார்? உதயன் யார்? அது முழுவதும் தமிழக அரசியலோடு தொடர்புடையது. நீங்களா போய் வை.கோ. வின் கட்சிக்கு வாக்களிக்கப்போகிறீர்கள்? தமிழக அரசியலில் ஒருவரோ ஒரு கட்சியோ எடுக்கும் முடிவுக்கும் செயன்முறைக்குக்கும் கட்டளையிட நீங்கள் யார்? உங்களுக்கு என்ன அருகதையிருக்கிறது? தமது 'தமிழக அரசியல்' செயற்பாடுகளுக்கெல்லாம் ஈழத்தவர்களுக்கு விளக்கமளிக்க வேண்டிய தேவை அவர்களுக்கெங்கே இருக்கிறது? சரி, இவ்வளவு கதைக்கும் நீங்கள் வை.கோ. வுக்கு இருந்த - இருக்கும் தெரிவுகளை யோசித்தீர்களா? கூட்டணி தொடர்பில் வை.கோ என்ன செய்திருக்க வேண்டுமேனக் கருதுகிறீர்கள்? தனித்துப் போட்டியிடுவதையா? அல்லது சுந்தரமூர்த்தி போன்ற பதிவர்கள் சொன்ன இன்னொரு தெரிவான கட்சியைக் கலைத்துவிட்டு வாக்கு அரசியலில் இருந்து விலகிக் கொள்வதையா? ஈழத்தவர்களுக்கு வை.கோ மூலம் கிடைக்கும் நன்மையே அவர் வாக்கரசியலில் முக்கிய புள்ளியாக இருப்பது மட்டும்தான். வாக்கரசியலை விட்டு வெளியிலே ஈழத்துக்காக உயிரையும் கொடுக்கத் துணிந்த ஏராளம் திராவிட, பெரியாரிய, இவற்றிலே சேராத தொண்டர்கள் இருக்கிறார்கள். தமிழக அரசியலில் ஒருவரின் செயற்பாட்டையும் அவரின் ஈழம் தொடர்பான நிலைப்பாட்டையும் ஒன்றாகக் குழப்பக்கூடாதென்பதே எனது கருத்து. இதை வலுப்படுத்த, நாங்களெல்லாம் தலையில் தூக்கிவைத்தாடும் ஒருவரைக் கொண்டே விபரிக்கலாம். மறைந்த முன்னாள் தமிழக முதலமைச்சர் எம்.ஜி.ஆரை, புலிகளும் சரி, புலிகளின் ஆதரவாளர்களும் சரி, எப்படிக் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கிறார்களென்பது அனைவருக்கும் தெரியும். மிக முக்கிய காலகட்டத்தில் செயற்கரிய உதவிகளைச் செய்து புலிகளை வளர்த்ததற்காகவும் அதன்மூலம் ஈழப்போராட்டத்திற்கு உதவியளித்ததற்காகவும் "மட்டுமே" - ஆம் அதற்காக மட்டுமே - நாம் எம்.ஜி.ஆரை நன்றியோடு நினைவுகூர்கிறோம். யாராவது அவரின் தமிழக அரசியல் நிலைப்பாடு, செயற்பாடுகளைக் கருத்திற்கொண்டுள்ளோமா? அவரின் ஊழல்கள், மோசடிகள், அடாவடிகள், தனிப்பட்ட வாழ்க்கை என எதையாவது இதற்குள் கலந்தோமா? அப்படிக் கருதப்புறப்பட்டால் அவர் மீதான எமது நிலைப்பாடு மாறக்கூடுமல்லவா? அவையெல்லாவற்றையும் புறந்தள்ளி தனியே எம்மோடு தொடர்புடைய விடயத்தை மட்டும் கருத்திற்கொண்டுதான் இன்றுவரை எம்.ஜி.ஆரை அணுகிவருகிறோம். ஆனால் எம்.ஜி.ஆர் அளவுக்குக்கூட எந்தவொரு குற்றச்சாட்டையும் சுமத்தமுடியாத, தனிப்பட்ட வாழ்விலும்சரி, அரசியல்வாழ்விலும் சரி அப்பழுக்கற்ற வை.கோ. மீது, அவரின் அரசியற்கூட்டணி நிலைப்பாடு தொடர்பாக விமர்சனம் வைத்து அதற்குரிய விளக்கத்தைச் சொல்ல வேண்டுமெனக் கேட்குமளவுக்கு நீங்கள் வந்துவிட்டது எவ்வாறு? இந்தப்பிரச்சினையில் வை.கோ. கேட்கும் எதிர்க்கேள்விகள் மிகமிக நியாயமானவை. பலசந்தர்ப்பங்களில் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லமுடியாது; ஆனால் எதிர்க்கேள்விகள் மூலம் எதிராளிக்கான பதிலைக் கொடுக்கலாம். இப்போது வை.கோ செய்வதும் ஒருவகையில் அப்படித்தான் தெரிகிறது. வை.கோ. வால் நிச்சயமாக தகுந்த விளக்கத்தைக் கொடுக்க முடியாத சூழ்நிலைதான் இப்போதுள்ளதாகப் படுகிறது. ஆனால் அவரின் எதிர்க்கேள்விகள் பல நியாயமானவை. வை.கோ பாணியிலேயே நானும் உதயனைப் பார்த்துச் சில எதிர்க்கேள்விகள் கேட்க முடியும். ஓர் இரங்கற்பதிவெழுதியதற்காக தற்போது திடீரென தலையில் தூக்கிவைத்தாடும் தமிழக முதல்வர் இப்போதும் காங்கிரஸ் கட்சியோடுதான் கூட்டணி வைத்துள்ளார். அது பிரச்சினையில்லை. ஆனால் தமிழ்ச்செல்வனின் படுகொலைக்கு இனிப்பு வழங்கிக் கொண்டாடிய காங்கிரஸ் கட்சியோடு கூட்டணி வைத்துள்ளார். (கவனிக்க: காங்கிரஸ் தலைவர் ஒருவர் இனிப்பு வழங்கிக் கொண்டாடியது புகைப்படத்துடன் தினக்குரலில் செய்தியாக வந்துள்ளது. இச்செய்தி பிழையானதென சரியான முறையில் மறுத்தால் நான் இப்பத்தியை நீக்கிவிடுவேன்). அதைவிட, முதல்வரின் இரங்கற்பதிவுக்கு ஜெயந்தி உட்பட வேறும் சில காங்கிரஸ் பிரமுகர்கள் கண்டனம் வெளியிட்டுள்ளனர். இவர்களோடுதான் கருணாநிதி இன்னமும் கூட்டணி வைத்துள்ளார். முதல்வரின் இரங்கற் பதிவு பற்றி ஜெயலலிதா சொன்னதற்கும் காங்கிரஸ் பிரமுகர்கள் சொன்னதற்குமுள்ள வித்தியாசத்தை உதயன் விளக்குமா? ஜெயலலிதாவாவது இனிப்பு வழங்கிக் கொண்டாடாமல் விட்டார். இப்போது என் கேள்வியென்னவென்றால், இரங்கற்பதிவைப் பழித்த காங்கிரஸ் கட்சியோடு கூட்டணி வைத்திருக்கும் முதல்வர், உலகத்தமிழரெல்லாம் வேண்டாம், ஈழத்தமிழர்களுக்கு ( வேண்டாம் யாழ்ப்பாணத்தமிழர் - அதுவும் வேண்டாம், சங்கானை, சித்தங்கேணி, சண்டிலிப்பாய் எண்டு ஏதாவது ஓர் ஊர்த்தமிழர்களுக்கு) விளக்கமளிக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளாரென அடுத்த ஆசிரியர் தலையங்கம் எழுதுவீர்களா? ** கவனிக்க: முதல்வர் காங்கிரசோடு கூட்டணி வைத்திருப்பது தவறென்றோ, அவர் அதற்கான விளக்கத்தை ஈழத்தவர்களுக்கு அளிக்க வேண்டுமென்றோ நான் கேட்கவில்லை. உதயன் நாளிதழுக்கான ஓர் எதிர்க்கேள்வியே அது. இது தொடர்பில் எனது நிலைப்பாட்டை இறுதியில் ஓரிரு வரியில் எழுதுகிறேன். ஜெயலலிதாவோடு கூட்டணி வைத்ததற்கோ வால்பிடிப்பதற்கோ ஈழத்தவர்கள் கவலை கொள்ளவும் உணர்ச்சிவசப்படவும் எதுவுமில்லையென்பதே என்கருத்து. அது அந்த மாநில அரசியல் சார்ந்தது. அந்தக் கூட்டணிக்குப் போனதாலேயே வை.கோ. ஈழத்தமிழரின் போராட்டம் தொடர்பாக ஏதாவது சமரசம் செய்துகொண்டாரா, மாறுபாடான நிலைப்பாட்டைக் கொண்டுள்ளாரா என்பதே நாம் கனிக்க வேண்டியது. வை.கோ மாறவேயில்லை. முன்பு போலவே அதே தீவிரத்துடன்தான் இயங்குகிறார். இந்நிலையில் அவரின் அரசியற்கூட்டணி தொடர்பாக நாம் கவலைகொள்ளவோ கரிசனை கொள்ளவோ தேவையில்லை. அதையும்விட அதற்கான உரிமை எமக்கில்லை. இதை இன்னும் உறைக்கும்படி வேறொரு முறையில் சொல்கிறேன். வை.கோ. வோ அல்லது தமிழகத்தைச் சேர்ந்த தீவிர ஈழவிடுதலை ஆதரவாளர்களோ புலிகளைப் பார்த்து, 'நீங்கள் ஏன் சமாதானப் பேச்சுக்குப் போனீர்கள்? நீங்கள் ஏன் சண்டையைத் தொடக்கினீர்கள்? நீங்கள் ஏன் யுத்தநிறுத்தம் அறிவித்தீர்கள்? நீங்கள் ஏன் ரணிலை வெல்லவைப்பதை விட்டுவிட்டு ராஜபக்ஷவை வெல்ல வைத்தீர்கள்? நீங்கள் ஏன் நோர்வேயோடு பேசுகிறீர்கள்?' இதற்குரிய விளக்கத்தை எமக்குச் சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளீர்கள்" என உளறிக்கொண்டிருந்தால் நாம் என்ன நிலையிலிருப்போம்? அப்படித்தான் இருக்கிறது, தமிழகத்தில் எடுக்கும் அரசியற்கூட்டணி நிலைப்பாட்டுக்காக எமக்கு விளக்கம் சொல்லவேண்டுமென வை.கோ.வைப் பார்த்துக் கேட்பது. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ முதல்வரின் இரங்கற்பதிவு தொடர்பானது: அவரின் இரங்கற்பதிவு பெரியளவில் என்னைப் பாதிக்கவில்லை. அவர் எழுதியதால் மகிழ்ந்து துள்ளவில்லை; அவர் எழுதியிராவிட்டால் அதைக்குறித்துக் கவலைப்பட்டிருக்கப் போவதுமில்லை. பிறகு நடப்பவைகளைப் பார்த்தால் அவர் அதை எழுதியிருக்காமலே விட்டிருக்கலாம் எனப்படுகிறது. இயக்குநர் சீமான் சொன்னதைப்போல, ஈழஆதரவென்பது தமிழக வாக்கரசியலைப் பாதிக்கும் நிலைவரும்வரை இவை வெறும் சலசலப்புக்களாகவே இருக்குமென்பது எனது தனிப்பட்ட கருத்து. சங்கரபாண்டி சொல்வதைப்போல தமிழகத்தில் ஒரு நியாயமான கருத்துக்கணிப்பை நடத்தினால் நல்லதென்று படுகிறது. பூவா தலையா போல ஒரு முடிபு வெளிப்படையாகத் தெரிந்துவிடும். நாங்களும் மேற்கொண்டு செல்லலாம். இது மெல்லவும் முடியாமல் விழுங்கவும் முடியாமலிருக்கும் நிலைதான். ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ வை.கோ, ஈழம் தொடர்பாக வலைப்பதிவுச்சூழலில் பொதுவாகச் சில விடயங்களைப் பார்க்கலாம். வை.கோ என்றதுமே ஏதோவொரு விதத்தில் ஈழப்போராட்டத்தையும், புலிகளையும் முடிச்சுப்போட்டுத்தான் அணுகப்படுகிறது. இந்திய அரசியலில் இருக்கும் வேறெவருக்கும் இந்நிலையில்லை. அந்தளவுக்கு ஈழம் பற்றியும் புலிகள் பற்றியும் வை.கோ பேசியவை, பாடுபட்டவை ஏராளம் என்பதே உண்மை. மிக வெளிப்படையாகவும், ஆணித்தரமாகவும் என்றைக்கும் ஒன்றையே சொல்லிக்கொண்டிருப்பவர் அவர். வை.கோ, தி.மு.க தலைமையிலான கூட்டணியை விட்டு ஜெயலலிதாவுடன் கூட்டணி சேர்ந்தபோது வலைப்பதிவுலகில் பெரும் சர்ச்சை எழுந்தது. அந்நேரத்தில் வை.கோ.வுக்கு ஆதரவாக வந்தவை மிகமிகச் சில குரல்கள் மட்டுமே (டோண்டுவுடையதைச் சேர்த்தும்கூட;-)) அதுபோல் நடுநிலையாக விமர்சித்து வந்தவையும் மிகச்சில (சுந்தரமூர்த்தி போன்றவர்களது, அது பிரிவுக்கு முன்பே எழுதியிருந்தாலும்கூட) ஆனால் வை.கோ.வைத் திட்டி வந்த குரல்களே அதிகம். அவற்றின் பின்னணி நோக்கங்கள் வேறுபட்ட தளங்களைக் கொண்டவை. தீவிர கருணாநிதி ஆதரவாளர்களாக இருந்தவர்களிடமிருந்து (சிலருக்கு வை.கோ மீது பழைய கறளொன்று இருந்தது எனக்கருதுமளவுக்கு மிகத்தீவிரமாக இருந்தது;-)) வை.கோ. மீது வைக்கப்பட்ட கடுமையான தாக்குதல்கள் ஒருவகை. கருணாநிதிக்கு எதிரான அரசியற்பார்வை கொண்டவர்களாகக் கருதப்பட்டவர்கள், - ஏன் வை.கோ வுக்கும் எதிரான அரசியற்பார்வை கொண்டவர்கள்கூட இவ்விடத்தில் வை.கோ.வின் வெளியேற்றத்தை நையாண்டி பண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள் (முகமூடி, பி.கே.சிவகுமார் போன்றோரின் எழுத்துக்கள்). இது இன்னொரு வகை. இவர்களைப் பொறுத்தவரை, வை.கோ மீது தமது தாக்குதலை நடத்த இதையொரு சந்தர்ப்பமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டார்களேயன்றி மற்றும்படி நியாயமான எந்த அரசியற்பார்வைகளும் இருந்ததாகத் தெரியவில்லை. தனிப்பட்டளவில் வை.கோவின் ஜெயலலிதாவுடனான இணைவானது எனக்கு வருத்தத்தையளித்தாலும், இது தவிர்க்க முடியாததே என்பதோடு வை.கோ எடுத்தது சரியான முடிபே என்ற நிலையிலேயே நானிருந்தேன். (பேசியளவில் வேறும்சில ஈழத்துப்பதிவர்கள் இதேநிலைப்பாடோடு இருந்ததை அறிந்தேன்). ஆனால் நாங்கள் எல்லோரும் இந்தப்பிரச்சினையில் ஒதுங்கியிருந்தோம். கொழுவி மாத்திரம் கற்பகம் அம்மையாரோடு சண்டைபிடித்ததாக ஞாபகம்;-) எனக்கு வருத்தமளித்த நிகழ்வு என்னவென்றால், இவர்கள் வை.கோ.வை வசைபாட ஈழத்தமிழர்களைப் பயன்படுத்திக்கொண்டமைதான். நான் மேற்குறிப்பிட்ட இருதரப்புமே வை.கோ. மீது தமது வசைமாரியைப் பொழிய பயன்படுத்திய முதல் ஆயுதம் ஈழத்தமிழர்கள்தான். அட! பி.கே. சிவகுமார், முகமூடி போன்றோர்கூட, ஈழத்தமிழர்கள் பிரச்சினையில் கரிசனை கொண்டவர்கள்போல, வை.கோ. ஈழத்தமிழர்களுக்குத் துரோகமிழைத்துவிட்டார் எனப் புலம்பினார்கள். வை.கோ ஈழத்தவர்களின் தலையில் மிளகாய் அரைத்தவிட்டாரென ஒப்பாரி வைத்தார்கள். ஆனால் சம்பந்தப்பட்ட ஈழத்தவர்களோ வை.கோ செய்தது தவறென்று எங்குமே ஒப்பாரி வைக்கவில்லை. மாறாக அம்முடிவை ஏற்றுக்கொண்டார்கள் என்றுதான் சொல்லவேண்டும். வை.கோ.வை உயிராய் நினைத்த அவரின் சீடர்கள் மாறியபோதுகூட ஈழத்தவர் மனங்களில் வை.கோ.வின் இடம் தளம்பலடையவில்லை. உதயனின் பாணியிற்சொன்னால், ஜெயலலிதாவுக்கு வால்பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் இந்நேரத்திற்கூட அது தளம்பலடையவில்லை. அந்நேரத்தில் வை.கோ.வைச் சரியாகப் புரிந்தவர்கள் ஈழத்தவர்கள் தானோ? ;-) இப்படி மற்றவர்கள் ஈழத்தவரை வைத்து வை.கோ மீது விளையாடிக்கொண்டிருந்தது ஒருபுறமென்றால் இப்போது ஈழத்துச் செய்தியேடு ஒன்று விளையாட்டில் குதித்திருப்பது வருத்தமளிக்கிறது. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ எழுதி முடித்தபோது மிகமிக நீண்டிருந்தது இடுகை. இடையிடையே வெட்டிக்கொத்திச் சுருக்கி (ஆம். இதுவே சுருக்கம்தான். வலைப்பதிவுச்சூழல் தொடர்பான நிறைய விடயங்கள் அலட்டல்களாக விளங்கியதால் வெட்டியாயிற்று.) இது வெளியிடப்படுகிறது. மேலும் ஏதாவது சொல்ல வேண்டி வந்தால் பின்னூட்டங்களில் சொல்லலாமென நினைக்கிறேன். ** இது உதயன் செய்தியேட்டுக்கு அனுப்பப்படவில்லை. அது எனது நோக்கமுமன்று. ** இதுவெனது தனிப்பட்ட கருத்து. இதற்குரிய எதிர்ப்புக்கள் ஈழத்தவர்களிடமிருந்தால் தெரிவிக்கவும். ** இன்னொரு குறிப்பு: இவ்விடுகையின் நோக்கம் உதயன் செய்தியேட்டின் நற்பெயரையோ அதன் சேவையையோ களங்கப்படுத்துவதன்று. எச்சந்தர்ப்பத்திலும் நாம் உதயனை புலம்பெயர் ஊடகங்களோடு வைத்துக் கருதுவதில்லை. அப்படி ஒப்பிடவும் முடியாது. தனக்குரிய வரலாற்றுப் பணியை உதயன் மிகுந்த தியாகங்களினூடு தொடர்ந்து செய்து வருகிறது. சிங்கள இராணுவ ஆக்கிரமிப்புக்குள் இயங்கும் இச்செய்தியேடு, இராணுவத்தினதும் ஒட்டுக்குழுக்களினதும் தொடர் அச்சுறுத்தலுக்கு மத்தியில்தான் இயங்கிவருகிறது. தனது பணியாளர்களை ஆக்கிரமிப்பாளரின் துப்பாக்கிக் குண்டுக்குக் காவு கொடுத்துள்ளது. அதன்பின்னும் அது வீச்சோடு இயங்கிவருகிறது. விடுதலைப்போராட்டப் பயணத்தில் உதயன் செய்தியேட்டுக்கான பங்களிப்பை நாம் அறிவோம். ஆனால் இக்குறிப்பிட்ட சிக்கல் தொடர்பில் நாம் கடுமையான முறையில் உதயனோடு முரண்படுகிறோம்.

வன்னி வைன்

Wanni produces wine for the Eucharist By Channaka de Silva The fame of Sri Lanka’s tea is universal, but Anglican Church seems to have unearthed Sri Lanka’s talent to produce a ‘stronger’ drink from the unlikely areas of the rebel-held Wanni. Bishop of the Anglican Church’s Colombo Diocese, Rt. Rev. Dulip de Chickera made a startling revelation to the worshippers at yesterday’s morning service at the Church’s cathedral in Colombo. He said the wine used for the Eucharist had come from LTTE stronghold of Kilinochchi. He also said the wine was fermented in Kilinochchi from the grapes that were grown in Wanni. “This is the result of challenge thrown to our Archdeacon there a year ago. We hope to distribute the wine from Kilinochchi to our churches throughout the country to be used for the Eucharist, and that is a challenge,” said the Bishop adding that Kilinochchi wine had been used for the first time for three consecutive morning services at the cathedral in the past three days as representatives around the country gathered in Colombo for the annual sessions of the Diocese. http://www.dailymirror.lk/2007/10/22/front/06.asp

தமிழீழம் தொடர்பான அவுஸ்திரேலிய மருத்துவரின் செவ்வி

அவுஸ்திரேலியாவில் ஒலிபரப்பாகும் ABC வானொலியில் நடைபெறும் Conversation hour எனும் நிகழ்ச்சியில் மருத்துவர் Dr John Whitehall அவர்களுடனான நேர்காணல் இடம்பெற்றது. அந்நிகழ்வில் மருத்துவரின் வன்னி அனுபவங்கள் உட்பட ஈழச்சிக்கல் தொடர்பான அரசியல் பார்வை இடம்பெற்றது. இந்நிகழ்ச்சியில் ஈழம்தொடர்பாக நடைபெற்ற உரையாடலை தமிழ்நெற் வலைத்தளம் வெளியிட்டுள்ளது. அதை இங்கு மீள்பதிவாக்குகிறேன். ABC வானொலியின் வலைத்தளத்தில் அவ்வுரையாடல் கோப்பாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. கீழுள்ள இணைப்பில் அக்கோப்பின் இணைப்புக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. ஒருமணித்தியால உரையாடலில் இறுதி அரைமணித்தியாலம் ஈழத்தைப்பற்றியதாக அமைந்துள்ளது. இது .rm கோப்பாக இருப்பதால் realplayer தேவை. தொடுப்பு: 60 min ABC interview (Sri Lanka last 30 min) ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ ABC: Dr. John Whitehall, you spent some time were in Sri Lanka. Sri lanka is still considered a pathetic paradise; a paradise in crisis. What was your introduction to that country? Dr. Whitehall: We were looking to go for holidays for six months and looking for a place to take post graduate students to some place where there is malaria. I teach a course called Tropical Pediatrics at James Cook university and I thought it will be a good experience for Australians to watch a malaria infected child and learn from the experience. We were looking for such a place and we decided to go to Sri Lanka because a young lady doctor trained here had asked us to visit the country. So we decided to go there and shortly after our visit, Tsunami struck the island. So I told her in order to do some thing to face the situation, we should form an ad hoc committee and then we decided to meet at the University of Colombo and ask about the needs of the affected people. We went public to raise funds and with the extraordinary phenomenon of generosity of Australian people just flowed out. It was really moving .We got so much money that by Jan.01 2005; we had bought a truck load of high quality antibiotics. We then formed a number of teams of medical students to work in various parts of the island and I accompanied these teams. So much money came from North Queensland alone that we were able to buy five really good quality ventilators for children, an oxygen enricher and a number of surgical instruments and other things. Then we decided to visit certain selected hospitals to install these equipments. As part of our trip we did not go to North East, the traditional historic lands of Tamils but we were able to travel up to Kilinochchi, the administrative centre of North East Tamil land and then to Jaffna. We installed these equipments in the hospitals in those two places. I was quite appalled by the state of this big hospital in Jaffna. There were mosquitoes breeding every where. Then I went to see around the area and was initially struck by the similarity with Vietnam when we moved from the Sri Lankan side into Tamil side. I was able to see a number of isolated forts made out of coconut forts surrounded by barbed wires. When we came to the border it was a long military field with mines fields. When we crossed the border and when we really hit north, I could not see any Tigers but that of course was a military illusion. Though Sri Lanka in general was a poor country, yet I found that the towns in Tamil are were strikingly worse off than the Sinhala areas. Meanwhile, I was about to work in the Eastern part of the island with a British charity group, when they received a request from another organization if a pediatrician could come to Kilinochchi to teach pediatrics to a group of medical students who had missed a semester about the diseases of children. I did not really care where I worked and I was quite happy to go there. When I arrived there I met a group of students in their mid thirties and there were 32 of them, I walked into a room with corrugated roof and with the monsoon rain falling on the roof and some times we had to shout to each others to be heard. I tried to work out something to teach them what they did not know. After a week went by I wanted to see how they examine patients. So I asked a man to volunteer to remove his shirt and asked a lady how to show me the technique to examine the patient’s chest. It was at this time I saw from the corner of my eye a great hole in the back of the man’s chest. And while the lady was stretching her arm to use the stethoscope, I saw a stitches on her arm and I asked her what happened. So they all started to laugh. They responded saying that they were all shot. I asked them who among them had not been shot. Except less than a third of them, all others raised their hands saying that they all had received battle injury. In fact they asked me if I didn't notice that three of them had lost their legs, and they wiggled their fake feet at me. After a week or so, I began to realize there was something different about this group. I gradually found out they were the medical wing of the Tamil Tigers. ABC: You are referring to the Tamil tigers, the organization waging war of independence against the central government of Sri Lanka? Dr. Whitehall: Yes. This was one of the groups formed in response to what they say of the systematic political and practical racism by the government in Colombo after gaining independence in 1948 and has been demonstrated by a number of nasty riots and killings. This group was formed in the eighties when there were numerous National Liberation groups in various countries around the world. Several groups were formed in Sri Lanka and one of them is Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), which we know as Tigers. These students had been selected in this extraordinary medical experiment because until 1992, the casualties were taken across to India in fishing boats or they were taken to the hospital in Jaffna. They then saw that they may lose these facilities since the war was continuing. They then decided to form their own Medical wing and started teaching a parallel course similar to that of the proper curriculum of Medical college of University of Jaffna. In the mean time, when the war broke out they were all seconded to field hospitals or to address public health issues like cholera epidemic or to handle natural disaster such as Tsunami. Because of the cease fire in 2002, these students were trying to catch up what they missed in theoretical study. It was my fortune that I just happened to be there when they were looking around for a pediatrician to teach them pediatrics. So I stayed there for three months and not the originally planned two week period. ABC: The Central government of Sri Lanka has been staging gruesome and brutal attacks on the Tamil people of the North. At the same time, the Tamil Tigers organization is known as a terrorist group in nearly thirty countries, involved in suicide bombings and also engaged in recruitment of child soldiers. Did you know about these at that time? Dr. Whitehall: Yes, I know they are being described as a terrorist organization. I know more about them. I know the accusation about child soldiers. However, I did not see any evidence of child soldiers. But I saw a list of those dead and found that many of them were less than 16 years old .I imagined them to be like Viet Cong, to come out from the bush and take control. That was a mistake because they run a de facto state. They run Law courts, Health department, Transport, Taxation. They run a very visible de facto state, with head quarters at Kilinochchi. They don’t run away .They say they have as much right for this territory as much Sinhalese have rights for their part of the island, because past records say so. ABC: So you were in Kilinochchi. So it was slowly apparent to you that you were in the capitol of Tamil area felt you were in the capitol of the de facto state. Dr. Whitehall: I went out and saw myself how they were running their Health department, social welfare and orphanages. I saw how they run a school for Blind and Deaf. I was very happy about this. so they do run a de facto state. You may argue that they are running it undemocratically, and it may probably be true and needs some improvement. I don’t think it is right to say that they are they are imposing their will on the people, as is said by Colombo. There have been more than 17,000 deaths of soldiers in their military wing. I have been to many of these cemeteries. That is tremendous commitment from a population of only three million people. You can't get 17000 people to take up arms and fight to death unless their hearts are in their cause. They have a Heroes day and the grief was almost unbearable. The afternoon sun setting like a great ball of burning gold was disappearing under the palm fronds now silhouetted. There were two or three thousand graves and the dead were of the ages of my children. Their families were packed around the graves. They say they have not died but their spirit lives on for Tamil Eelam - the home land for Tamil people. They bring flowers and food and put them on the grave. Then as the sun goes down, they light candles that flicker around in the dark. There was silence except for hushed crying. There is no catharsis. We have Salvation Army bands or hymns to bring our ceremonies to an end. They stayed till dark and then quietly walked away realizing that it was not over and there were more sacrifices to be made. I don’t think I understood the commitment of the Tamil people for this sense of freedom until that evening. It was hard to bear. ABC: In any civil war both sides engage in despicable acts. Don’t you think you felt caught into the politics of this conflict in some degree? Dr. Whitehall: I have already mentioned in several articles that Tigers have well exceeded the bounds of conventional warfare and the Geneva Convention... They have blown things up inflicted terror. What I have come to be aware [is] you can't understand the situation in Colombo if you only focus on the terror which is coming from one side, and you don't mention the state terror, the terror inflicted by Colombo state. It doesn't come out in the media here- bombing of a school where 61 girls died. Killing of people, forced refugee status etc. Human rights groups have said that at least 5,000 Tamils have disappeared in the last six months and many of them have later turned up dead with torture marks. The Chilean dictator Pinochet, whom we all revile, might have only 300 victims to his credit in those years. Using the same kinds of torture, the same kind of white vans to pick people terror is being inflicted upon Tamils. While we revile Pinochet, we don t even seem talk about the terror inflicted by Colombo ABC: Would it not be wise if they(Tigers) change tactics ditch the terror tactic and gather much international support? Dr. Whitehall: If you look at who has been inflicting terror on whom, it has been Colombo that has been bombing Tamil areas using fancy Jets. It is true Tigers have taken the war to Sinhala territory on two occasions. If they are pushed for survival they may take down the island with them . We should get involved it is our duty to prevent Sri Lanka from sinking. In order for that to happen, we should argue for some kind of federal sharing of power. ABC: What about the heading in an Israeli and newspaper about you which said Doctor supports Separatists implying that you were supporting the Tigers Dr. Whitehall: I do not support separatism but I support Federalism, Federal state within a unified state .I have responded to the article by means of an electronic letter. I pinpointed that complex political issues will be reduced to misleading slogans. I said that I do not support the Tigers because they have exceeded the limits of Geneva Convention of orthodox warfare but you should not see them only people doing that. That article also stated my actions will put me on the side of the anti-terrorism law. Meanwhile, after I returned to Australia. One day two gentlemen were at my door step .They took out their badges, identified themselves as member of the counter terrorism group. They talked with me, read me my rights. I was a bit nervous because 'recklessly supporting a terrorist group' has not been defined. I thought, this could turn out to be one of those defining moments in my career. They left saying, 'You may or may not hear from the Director of Public Prosecution (DPP) and I still haven't heard from them. ABC: Is there any chance that any money collected for Tsunami relief reached the Tigers ? Dr. Whitehall: None of the Tsunami relief money went to the Tigers, not even one dollar and I can attest to it. John's experiences abroad do help him appreciate home. "With increasing intensity when I return to Australia these days I think. we just don't know how fortunate we are. It's chaos out there - ruthless, merciless in most parts of the world. We're really, really fortunate to live in this country." There are other forces of terror at work, state terror, persecution and human rights abuses against the Tamils that has been going on for decades and which we never hear about, and which governments, like that in Australia, seem to ignore." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ நன்றி: தமிழ்நெற், ஏபிசி வானொலி.

ஈழத்துப்படைப்பாளி சந்திரபோஸ் படுகொலை

ஈழத்துப்படைப்பாளியான சந்திரபோஸ் சுதாகர் திங்கட்கிழமை (16.04.2007) இரவு வவுனியாவில் வைத்துச் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார். படுகொலை செய்யப்பட்ட சுதாகர் சிறந்த படைப்பாளி ஆவார். அதிகமாக கவிதைகளை எழுதிவந்த இவர் 'நிலம்' கவிதைகளுக்கான இதழை வவுனிவாயில் இருந்து வெளியிட்டு வந்தார். தொடக்க காலத்தில் 'வெளிச்சம்', 'ஈழநாடு', 'ஈழநாதம்' ஆகிய நாளேடுகளில் பணியாற்றிய இவர், லண்டனில் இருந்து வெளியிடப்பட்ட 'தமிழ் உலகம்' என்ற இதழை கொழும்பில் இருந்து அதன் ஆசிரியராக இருந்து தயாரித்து வெளியிட்டு வந்தார். வீரகேசரி நாளேட்டிலும் அவர் சிலகாலம் பணியாற்றி வந்தார். செய்தி: புதினம். ______________________________ சந்திரபோஸ் முன்பு புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதியிலிருந்து இயங்கிவந்தவர். காத்திரமான படைப்பாளி. மிகுந்த தேடலுள்ளவர். வவுனியாவுக்குச் சென்றபின் 'நிலம்' என்ற கவிதையிதழை காலாண்டு இதழாக நடத்திவந்தார்.

ஈழத்து முதுபெரும் அரசியலாளன் நவரத்தினம் மறைவு

இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சியை அடித்தளமிட்டவர்களில் முக்கியமான மூத்த அரசியலாளன் வி.நவரத்தினம் அவர்கள் கனடாவில் காலமானார். இறக்கும்போது 97 வயதுடைய நவரத்தினம் அவர்கள் 1910 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். ஈழத்தமிழரின் தொடக்ககால அரசியலில் முக்கியமாக விளங்கிய இவர் பண்டா - செல்வா ஒப்பந்தமுட்பட பல முக்கிய அரசியல் நிகழ்வுகளில் பங்கெடுத்துள்ளார். இவர் ஈழத்து அரசியல் குறித்து முக்கியமான இரு புத்தகங்கள் எழுதியுள்ளார். அன்னாரின் மறைவுகுறித்த தமிழ்நெட் செய்தி: Navaratnam, the doyen of Federal Party, passes away

மதியுரைஞர் பாலசிங்கம் மறைவு

விடுதலைப்புலிகளின் அரசியல் ஆலோசகர் அன்ரன் பாலசிங்கம் அவர்கள் 15.12.2006 அன்று அதிகாலை மரணமடைந்தார். அண்மைக்காலத்தில் புற்றுநோயால் கடுமையாகப் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. கிட்டத்தட்ட முப்பது வருடங்களுக்கு முன் விடுதலைப்புலிகளுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டதிலிருந்து அவர்களின் தத்துவ கொள்கை வகுப்பாளராகவும் அரசியல் ஆலோசகராகவும் பணியாற்றிய இவர் தமிழர்கள் தரப்பில் பல பேச்சுக்களில் கலந்துகொண்டவர். இவரின் இழப்பு அரசியற்களத்தில் ஈழத்தவருக்கு மிகப்பெரும் இழப்பு. அரசியல் ஆலோசகருக்கு எம் மனம் நிறைந்த அஞ்சலி.

கவிஞர் சு.வில்வரத்தினம் காலமானார்

ஈழத்தின் புகழ்மிக்க கவிஞர்களில் ஒருவரான கவிஞர் சு.வில்வரத்தினம் இன்று சனிக்கிழமை (09.12.06) கொழும்பில் காலமானார். புங்குடுதீவை பிறப்பிடமாகக் கொண்ட கவிஞர் சு.வில்வரத்தினம், இடம்பெயர்ந்து 1991 ஆம் ஆண்டு முதல் திருகோணமலையில் வாழ்ந்து வந்தார். இவரது மொத்தக் கவிதைகளும் "உயிர்த்தெழும் காலத்திற்காக" என்னும் ஒரே தொகுப்பாக வெளிவந்திருந்தது. இவரது "காற்றுவழிக் கிராமம்" என்னும் கவிதைத் தொகுதி விபபி சுந்திர இலக்கிய அமைப்பின் 1995 ஆம் ஆண்டிற்கான சிறந்த கவிதை நூலுக்கான விருதினை பெற்றுக் கொண்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 56 வயதான இவர், 2 பிள்ளைகளின் தந்தை ஆவார். மயூரன் போன்றோர் மேலதிக தகவல்களைப் பதிவார்கள் என்று நினைக்கிறேன். செய்தி: புதினம். ________________________________ கவிஞர் சு.வில்வரத்தினம் அவர்கள் தன் குரலிலேயே பாடிய பாடல்களின் ஒலிவடிவங்களடங்கிய மதி கந்தசாமியின் முன்யை பதிவை இஙகுக் காணலாம். சு.வில்வரத்தினம் குரல்பதிவு பெயரிலியின் பதிவு -சு. வில்வரத்தினம் மறைவு சோமிதரனின் பதிவு - சு. வில்வரத்தினம். . .

புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் புதைக்கப்பட்டாயிற்றா?

அரைகுறையாகச் சேடமிழுத்துக்கொண்டிருந்த அரசுக்கும் புலிகளுக்குமிடையிலான "புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம்" முற்றாகக் குழிதோண்டிப் புதைக்கப்படப் போவதாகத் தெரிகிறது. CFA, buried - Tamilnet Head of Sri Lanka's Peace Secretariat, Palitha Kohona, has told the visiting Norwegian Peace Envoy Jon Hanssen-Bauer, that the Sri Lankan government was reviewing a proposal of proscribing the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE), and had asked the Peace Envoy not to undertake his scheduled mission to Kilinochchi until a Government decision on Wednesday, according to media reports in Colombo. Analysts view the move as a step to effectively nullify the already defunct Ceasefire Agreement (CFA) that specifically prohibits all military offensives including aerial bombardment, offensive naval operations, assassinations, suicide missions and the activities by deep penetration units. Full story >> Sri Lanka asks Norway to suspend contacts with Tigers - Hindu

Lankan govt clamps down on Jaffna University - NDTV

By Rajesh Ramachandran Sunday, November 26, 2006 (Colombo): The humanitarian crisis in Sri Lanka is getting from bad to worse with every passing day. NDTV travelled to the Jaffna University, which the Sri Lankan government claims is a breeding ground for training the LTTE. The Sinhalese perception of Jaffna University is that it's a nursery for Tiger cubs. The university, which was unable to feed its students, was forced to close in August. Also closed to students was their road to learning - the A9 highway - which brought many of them to the temple of Tamil studies from LTTE controlled Kilinochchi and Mulativu districts. Read more...

Sri Lanka is India's problem

C. Yogendran November 29, 2006 The sun, round and orange, hangs high in the Jaffna sky like a lopped-off head, weeping rays of blood, while terror stricken civilians huddle in fear of the next wave of bombs. Pushed to the brink with killings and starvation, the people of north and east Sri Lanka are once more in dire straits. Israeli designed Kfir jets roar into Jaffna peninsula and the east coast to deposit bunker busters and other demonic payloads. The casualties mount. The United States aggressively trains the Sri Lankan Special Forces. Pakistani generals and military personnel train and advise their counterparts in Colombo. China provides economic support. When are the Russians coming, I wonder? Yet India, refusing to be shaken from its stupor, remains on the sidelines and fiddles. Or, so it seems. The well worn expression '�using a sledgehammer to break an egg', comes to mind. With such enthusiastic support, it is no wonder the Sri Lankan government conducts a relentless campaign of terror against the Tamil civilians. Read more....

மாவீரர்நாள் உரை - ஆங்கில வடிவம்

27.11.2006 அன்று நினைவுகூரப்பட்ட தமிழீழ மாவீரர்நாளில் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் ஆற்றிய உரையின் அதிகாரபூர்வ ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு. முழு உரையும் தரப்பட்டுள்ளது. LTTE leader’s Heroes’ Day speech [The full text of the official translation of LTTE leader’s Heroes’ Day speech] “We are at a cross roads in our freedom struggle. Our journey has been long and arduous, and crowded with difficult phases. We are facing challenges and unexpected turns that no other freedom movement had to face. Unprecedented in history, we are dealing with war and peace talks at the same time. Six years have passed since we dedicated ourselves to find a solution to the ethnic conflict through peace talks. In this long time span, has a solution been found to the burning Tamil national question? Was there any visible change in the mindset of the Sinhala leadership that continues to inflict unrelenting cruelty on the Tamil people? Were any of the justifiable requests of the Tamils been fulfilled? Were our people able to find relief from the daily harassment and misery at the hands of the occupying military? Were the daily basic problems of our people resolved? None of these has happened. Instead, death and destruction were heaped on the Tamils who hoped that they would receive justice. While the countries that preached peace maintain silence without conscience, a great tragedy is unfolding in the Tamil homeland. The Sinhala government has imprisoned the Tamils in their own land after closing its main supply routes. Having removed their freedom by restricting their movement and constrained their lives, it is inflicting great suffering on them. It has split the Tamil homeland, set up military camps, bound it with barbed wire, and has converted it into a site of collective torture. The Sinhala government has unleashed a two pronged war, military and economic, on our people. Our people are subjected to unprecedented assaults. Arrests, imprisonment, and torture, rape and sexual harassment, murders, disappearance, shelling, aerial bombing, and military offensives are continuing unchecked. At the same time our people are subjected to an inhuman economic embargo on essential items including food and medicine. Even after the ceasefire, negotiations and the five years of patiently keeping peace, the dividends of peace have not reached our people. Instead our people are faced with unbearable burdens in their daily lives. Thousands of our people have been forced out of their homes and are languishing with disease and hunger in refugee camps. No one should expect that this Sinhala government which is denying food and medicine to our people to the extent of starving them would show compassion and give them their political rights. The monumental growth in knowledge and the resulting global outlook is taking humanity into a new era. Ideas, views and philosophies are changing in tandem with this growth in knowledge and this is resulting in changes in society. Yet, within the Sinhala nation, there is little change in its ideas and philosophies. The Sinhala nation is refusing to broaden its thinking and take a new approach. The Sinhala nation remains mislead by the mythical ideology of the Mahavamsa and remains trapped in the chauvinistic sentiments thus created. Unable to free itself from this mindset, it has adopted Sinhala Buddhist chauvinistic notions as its dominant national philosophy. This notion is spread in its schools, universities and even its media. The domination of this Sinhala Buddhist chauvinism is preventing its students, intellectuals, and writers from stepping out of and thinking free from its domination. This, unfortunately, is preventing the Sinhala nation from undertaking a genuine attempt at resolving the Tamil national question in a civilized manner. Both our liberation movement and our people never preferred war to a peaceful resolution. We have always preferred a peaceful approach to win the political rights of our people. We have never hesitated to follow the peaceful path to win our political rights. That is why we have tried to hold peace talks beginning in Thimpu right through to Geneva on several occasions, at various times, and in many countries. The current peace efforts, with Norwegian facilitation and with the blessings of the international community, taking place in the capitals of various countries are unique. This peace journey began on 31st October 2000, when the then Norwegian special envoy Eric Solheim visited Vanni and met us. This peace journey is taking place in a unique period, under unique historical conditions, in a unique format and on a unique path. It is moving on two fronts, peace talks, on one hand, and a war of occupation by the Sinhala government, on the other. During the six years when we kept peace, we were sincere in our efforts. Indeed, we initiated the peace efforts. We created a strong foundation for peace efforts by unilaterally declaring a ceasefire. We refrained from putting conditions or time limits for peace talks. We did not undertake these efforts from a position of weakness. We had recaptured the Vanni mainland and the Iyakkachchi-Elephant Pass military complex. We had beaten back the ‘Operation Fire’ of the Sinhala military. We carried out great military feats in the history of our struggle. It was from this position of strength that we undertook this peace effort. The situation was just the opposite in the south. The south had faced defeat after defeat and was losing its will to face war. Its military had lost its backbone. The economy was very shaky. It was only under such conditions that the Sinhala nation agreed for peace talks. In this five years since the peace efforts began, three governments have come to power, that of Wickremasinghe, Bandaranayake and Rajapakse. Each time the government changed, the dove of peace moved from one cage to another but it was never able to fly freely. Stabbed many times, the dove is now struggling for its life. We held talks with the Wickremasinghe government for six months after signing the Cease Fire Agreement (CFA) with him. Like all previous Sinhala regimes, the Wickremasinghe regime dragged time without implementing the clauses in the CFA and the agreements reached at the talks. Its military failed to move out of people’s homes, schools and hospitals and instead declared these vast areas of land as military security zones and permanently prevented the people from returning to their land. The sub-committee for De-escalation and Normalization became dysfunctional. The sub-committee created to solve immediate humanitarian needs of the people also become defunct due to planned sabotage by the government. The Wickremasinghe government that refused to solve the humanitarian problems facing our people, secretly worked to marginalize our movement on the world stage. Even before setting up a working administrative structure in the Tamil homeland, it conducted donor conferences to obtain aid for the south. By failing to facilitate our participation in the donor conference held in Washington, it marginalized and humiliated our movement. As a result we were forced to stay away from the Tokyo conference. The Wickremasinghe regime did not stop with this. It plotted to trap our freedom movement in an ‘international safety net’ and destroy us. When we put forward the proposal for an Interim Self Governing Authority (ISGA), startling changes occurred in the southern politics. The Kumaratunge government took over the reins of power. While refusing to hold talks on the basis of our proposal, her government, using the paramilitary phenomenon, intensified the shadow war against us. The paramilitary factor turned the Tamil homeland into a violent blood stained theatre. Intellectuals, political leaders, journalists, LTTE members, supporters and civilians were all murdered. We were forced to halt the political work, carried out according to the CFA clauses by our members in Sri Lankan military occupied areas of the Tamil homeland. As a result, our people were left alone in the cruel grip of the occupying military. Finally the Kumaratunge regime failed to implement even the Joint Mechanism (PTOMS) agreement signed by her regime for tsunami rehabilitation. The Supreme Court, unable to step outside the Sinhala chauvinistic notions, rejected this purely humanitarian focused agreement citing the unitary constitution. It was at this time that the Sinhala nation elected Rajapakse as its new President. Like the Sinhala leaders of the past, he too is putting his hopes in a military solution. He rejected our final call in our last year’s Heroes’ Day statement, to find a resolution to the Tamil National question with urgency. Instead, he intensified the war, on the one hand, with the view to destroy our movement and, on the other hand, he is talking about finding a peaceful resolution. This dual war and peace approach is fundamentally flawed. It is not possible to find a resolution by marginalizing and destroying the freedom movement with which talks must be held to find the resolution. This is political absurdity on the part of the Sinhala leaders. The Rajapakse regime hopes to decide the fate of the Tamil nation using its military power. It wants to occupy the Tamil land and then force an unacceptable solution on the Tamils. Due to this strategy of the Rajapakse regime, the CFA has become defunct. The Rajapakse regime, by openly advocating attacks on our positions, has effectively buried the CFA. The Rajapakse regime’s attacks have expanded from land to sea and air. It has given a free hand to the paramilitary groups to kill at will. It has occupied Mavilaru and Sampur blatantly breaking the terms of the CFA. The Sinhala military misjudged our strategic withdrawal from Mavilaru and Sampur. It used heavy firepower and launched large scale offensives to bring Tamil lands under its control. Tamil land was soaked in blood. It is at this time we decided to give a shock to the Sinhala regime. Our forces conducted a massive counter-offensive on the Sinhala forces that attempted to move from Kilali and Muhamalai. The military sustained heavy losses and was forced to abandon its offensive temporarily. This, however, did not persuade the Sinhala regime to give up its military plans. It continues on its military path. The Rajapakse regime, while conducting genocide of the Tamils, is portraying our movement which is waging a struggle to save the Tamils from this genocide as a terrorist organization. It has launched a malicious propaganda campaign to defame our movement. Ignoring the unanimous opposition of our people and the objection of the Sri Lankan Monitoring Mission (SLMM), the European Union and Canada have yielded to diplomatic pressure from the Sri Lankan government and listed our movement as a terrorist organization. They isolated us as undesirables. This hasty decision, arrived at without considering the prevailing context, has created serious repercussions. It has gravely disturbed the parity of status and balance of power we held with the Sinhala regime. It encouraged the hard line stance of the Sinhala regime. It weakened the SLMM and facilitated the war plans of the Sinhala regime. Some countries that proclaim to be helping the peace efforts, have not only failed to condemn the genocidal attacks on our people but are also giving military and financial aid to the Sinhala regime to support its war plans. These are external factors that are encouraging the Rajapakse regime to carry on with its brutal military offensives in the Tamil land with absolute impunity. The Rajapakse regime is not giving due importance to the peace talks because it has confidence in its military approach. The two Geneva talks were unproductive because of its lack of interest in the peace front. At the first Geneva talks, we placed evidence of military-paramilitary cooperation in the form of documents, statistics and incident reports. Unable to reject the solid evidence, the Sri Lankan government agreed to implement the CFA clause by removing the paramilitary groups from the Tamil homeland. After this first Geneva talks, there was only one change. State and paramilitary terror in the Tamil homeland escalated. The second Geneva talks were also a failure. At these talks, we gave priority to the humanitarian issues facing our people and requested that the A9 road be opened and the SLMM be given freedom to function. The Sri Lankan government, putting military advantage ahead of humanitarian concerns, rejected both requests. The Sinhala government that failed to show mercy to the people affected by a natural disaster is never going to budge on a humanitarian crisis that it planned and created. How could the peace talks move forward when the peace delegation is made up of people who proclaim that they will wage war and hold peace talks at the same time? How can trust be built? How can peace be arrived at like this? To improve his posturing as a peace dove, President Rajapakse staged a deceptive ‘All Party Conference’. The Sinhala leaders have practiced this infamous political tradition of initiating commissions of inquiry, parliamentary select committees, all party conferences, or round tables to procrastinate whenever it is unable to face up to a situation and wants to drag time until attention is diverted. This is exactly what he is doing now. Rejecting our call to speedily find a resolution to the Tamil national question, he is hiding behind the All Party Conference. For the last ten months, the all party committee is looking for the Tamil question, like searching for a black cat in a dark room. Once the All Party Conference lost its deceptive power, President Rajapakse has taken up his next card, the MoU between the two major parties. These two major parties that effectively have hegemonic control over the south are both essentially chauvinistic parties. Both these parties are born of Sinhala Buddhist chauvinism and compete with each other to carry out genocide of the Tamils. This MoU is a temporary opportunistic move by Rajapakse regime to avoid the multiple problems of international pressure to find a peaceful solution, the declining economic situation, and the opposition of his political partner, Janatha Vimukthi Perumuna (JVP). There is no sincere motive in this MoU agreement. These two parties will never put forward a just solution to the Tamil issue. Despite this, the Rajapakse regime continues to show interest in keeping the all party conference alive simply to deceive the world. My beloved people, A long time has elapsed since we embarked on this journey for peace with Norway’s facilitation. We have tried our best to take forward this peace effort. We have practised patience. We gave innumerable opportunities for finding peaceful resolution. We postponed our plan to advance our freedom struggle twice to give even more chances to the peace efforts, once when the tsunami disaster struck and again when President Rajapakse was elected. It is now crystal clear that the Sinhala leaders will never put forward a just resolution to the Tamil national question. Therefore, we are not prepared to place our trust in the impossible and walk along the same old futile path. The uncompromising stance of Sinhala chauvinism has left us with no other option but an independent state for the people of Tamil Eelam. We therefore ask the international community and the countries of the world that respect justice to recognize our freedom struggle. At this historic time when the Tamils are recommencing their journey on the path of freedom, we seek the unwavering support and assistance of the world Tamil community. We express our gratitude to the Tamil Nadu people and leaders for voicing their support and ask them to continue their efforts to help us in our freedom struggle. We express our gratitude to the Tamil Diaspora, our displaced brethren living all around the world, for their contribution to our struggle and ask them to maintain their unwavering participation and support.” _____________________________________________ தமிழ்ப்பதிவுகள்

An Open Letter to the Co-Chairs of the Tokyo Donors Conference

By: Eelaththamilzan Courtesy: TamilCanadian - November 22, 2006 You have miserably failed the Tamil People in the island of Sri Lanka, in their will and desire to progress diligently and peacefully on the commitments and agreements reached between the GOSL and the Liberation Tigers of Thamil Eelam. The Statement Done it Again! The Co-Chairs have given their proven record of partisan diplomacy an added significance by completely ignoring the continuing Human Rights abuses and Humanitarian violations, now being inflicted upon the Tamil people particularly in the Northern homeland of Jaffna, in the Eastern homeland of Vaharai and also in the Capital Colombo. The Co-Chairs have extended their privy and shown more interest in addressing and welcoming the nefarious promises and trivial exercises of the Government of Sri Lanka in its efforts to hoodwink the entire international community, on their present vengeful and diabolical approach to the Tamil National Issue. Background to the Co-Chairs After certain early stages of the entry of Norway as the Peace Facilitator, it was considered to be important to have some major wealthy countries to give strong backing for their Peace initiative, and to give strength to their efforts in seeing the implementation of any agreements between the two Parties to the Conflict. As time progressed towards the requirement of very important and tough periods of diplomacy and incentives, the Tokyo Donors Conference took shape in the form of three countries, namely the United States, Japan and Norway together with the European Union, assuming the mantle of Co-Chairs of the Tokyo Donor Conference. Now, we all know how during the build-up to formulating the functions and agenda of this elite grouping, the Liberation Tigers of Thamil Eelam was sidelined and isolated by non other than the Host country of the latest meeting, in difference to the encouragement total involvement of the Government of Sri Lanka. Now and again, at regular intervals this Host country has actively indulged in wooing the Government of Sri Lanka through offering various methods of facilitating training and support to its armed forces and providing Aid through its less obvious channels set up for such purposes. It has consistently turned a blind eye to the reality of the sufferings of the Tamil people at the hands of these armed forces, the perpetrators of violence. It is glaringly obvious where this host country stands, when the person who presided over this latest meeting of the Co-Chairs, Mr Nicholas Burns himself had proclaimed, 21 October 2006, that the United States was signalling their strong support for the Government of Sri Lanka. He further reiterated, as if that was not enough endorsement, that they do not recognise or support the Liberation Tigers of Thamil Eelam. It was ironical that this was expressed on the eve of the Geneva talks. Where then, is the integrity and diplomatic credibility of a nation that calls itself the defender of Freedom, Justice and Liberty of people around the world, who are suppressed and marginalized under repressive regimes ? Is it not also then very clear, that there is little difference between this country?s stand and that of the paramilitary groups, the extremist JVP, the Buddhist Hela Urumaya and the marauding Sri Lanka Military ? The United States and the European Union stand guilty of practising double standards on the Tamil National Issue, and do not possess the true credentials to participate in a fair and just manner as Co-Chairs when addressing the Parties to the Conflict. This is an eye-opener for the Tamil people, in that here we see the drama of a very partisan exercise being enacted by the very same countries that is purported to bring the Parties to the Conflict to the negotiating table in an equal and equitable manner. You Have Failed The joint statement released by yourselves following your deliberations over two days as Co-Chairs on 21 November 2006 in Washington, would deem to have been read with Contempt by the entire Tamil population of Thamil Eelam. You have miserably failed, to neither address nor comment on the prevailing volatile military activities along the borders of the Tamil homeland, on the continuing aerial bombardment of the Tamil homeland, on the near starvation and open-prison conditions of the Tamil people in the northern Jaffna peninsula. Read more...

மீண்டும் மிலேச்சத்தனமான தாக்குதல்

சிறிலங்கா வான்படை மீண்டும் மிலேச்சத்தனமான வான்தாக்குதலொன்றுக்கு முனைந்துள்ளது. கடந்த திங்கட்கிழமை மாலை வன்னியின் புதுக்குடியிருப்புப் பகுதி மீது நடத்தப்பட்ட வான்தாக்குதலில் 'காந்தரூபன் அறிவுச்சோலை'யும் சிக்கியுள்ளது. ஆதரவற்ற குழந்தைகள் சிறுவர்களுக்காக விடுதலைப்புலிகளால் இரண்டு பராமரிப்பு நிலையங்கள் நடத்தப்பட்டுவருகின்றன. இதில் பெண்களுக்காக நடத்தப்படுவது 'செஞ்சோலை' ஆண்களுக்காக நடத்தப்படுவது காந்தரூபன் அறிவுச்சோலை. ஏற்கனவே செஞ்சோலை வளாகம் மீது வான்தாக்குதல் நடத்தி அங்கிருந்த மாணவிகள் பலரைக் கொன்றுகுவித்தது அரசவான்படை. செஞ்சோலைச் சிறுமிகள் பாதுகாப்பான இடத்துக்கு மாற்றப்பட்ட நிலையில் அவர்கள் தாக்குதலில் இருந்து தப்பித்தபோதும் அப்பாவி பாடசாலை மாணவிகள் அத்தாக்குதலில் மாண்டனர். உலகம் முழுவதும் சிங்களப்படைக்கு எதிராகக் குரல்கள் எழுந்தன. இப்போது மீண்டும் அப்படியொரு அவலத்தை விதைக்க வான்படை துணிந்துள்ளது. கடந்த திங்கட்கிழமை (16.10.2006) மாலை புதுக்குடியிருப்பு வான்பரப்பிற் புகுந்த நான்கு தாக்குதல் விமானங்கள் கைவேலி எனும் கிராமத்தின்மீது தாக்குதலை நடத்தின. அப்போது அங்கிருந்த காந்தரூபன் அறிவுச்சோலை பாராமரிப்பு நிலையம் மீதும் தாக்குதல் நடத்தப்பட்டது. இதில் அப்பராமரிப்பு நிலையத்தில் இருந்த 216 சிறுவர்களில் இருவர் காயமடைந்தனர். ஏனையோர் அதிஸ்டவசமாக உயிர்தப்பினர். இப்பராமரிப்பு நிலையத்துக்கு அண்மையில் இருந்த மக்கள் குடியிருப்பும் தாக்குதலுக்குள்ளானதில் ஒருவயதுக்குழந்தையுட்பட இரு சிறுமிகள் கொல்லப்பட்டதுடன் மேலும் பதினைந்துபேர் காயமடைந்தனர். அறிவுச்சோலையில் யாரும் சாகாத காரணத்தாலோ என்னவோ இது பெரிதாகப் பேசப்படவில்லை. ஆனால் சிறிலங்கா வான்படை மீண்டுமொருமுறை மிலேச்சத்தனமான வான்தாக்குதலொன்றைத் திட்டமிட்டு நடத்தியுள்ளது. உண்மையில் அதிஸ்டவசமாக மிகப்பெரும் அவலம் தவிர்க்கப்பட்டுள்ளது. அதற்காக இதைப்பேசாமல் விடவும் முடியாது. தாக்குதல் நடந்தபின் காந்தரூபன் அறிவுச்சோலையைச் சென்று பார்வையிட்ட கண்காணிப்புக்குழுகூட இதுவரை அதைக்கண்டித்து ஏதும் சொல்லவில்லை. அரச பயங்கரவாதம் இத்தோடு நிற்கப்போவதில்லை. களத்திலும் களத்திற்கு அப்பாலும் அரசுக்கு ஏற்பட்டுவரும் தொடர் இராணுவ இழப்புக்கள் அதை இன்னுமின்னும் வெறிகொள்ளச் செய்துள்ளது. இன்னும் தொடர்ந்து இப்படியான பயங்கரவாதச் செயல்களைச் செய்யத்தான் போகிறது. _______________________________________ இதனிடையே இன்று காலித் துறைமுகத்தில் கடற்படையினர் மீதான தாக்குதலைத் தொடர்ந்து காலிப்பகுதி தமிழர்கள் மீது சிங்களக் காடையரின் தாக்குதல் தொடங்கியுள்ளது. மீண்டுமொரு இனப்படுகொலையைச் செய்யத் துணிகிறார்களா? _______________________________________ படம்: தமிழ்நெற்

திருமலையில் நூறு தமிழர்கள் கொலை.

நேற்றும் இன்றும் திருகோணமலையில் கடும் தாக்குதல்கள் நடைபெறுகின்றன. புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப்பகுதிக்குள் இடம்பெயர்ந்து சென்று கொண்டிருந்த மக்கள்மீது நேற்றும் இன்றும் சிறிலங்கா அரசபடையினர் நடத்திய கண்மூடித்தனமான தாக்குதல்களில் குறைந்தது நூற்றுப்பத்துப் பேர்வரை கொல்லப்பட்டுள்ளனர். 300 பேருக்குமதிகமானோர் காயமடைந்துள்ளனர். இடம்பெயர்நது சென்ற மக்களைக்கூட துரத்தித்துரத்திக் கொன்றுள்ளது அரசபடை. இத்தோடு மாவிலாற்றை நோக்கி பெருமெடுப்பில் முன்னேற்ற முயற்சியைச் செய்துகொண்டிருக்கிறது. அதை எதிர்த்துப் போரிட்டுக்கொண்டிருக்கின்றனர் புலிகள். சிலநாட்கள் முன்பு புலிகள் இராணுவத்தினர் மீது தொடுத்த போரில் மூதூர்ப்பகுதி மக்கள் இடம்பெயர வேண்டி ஏற்பட்டது. அதுவும் தாக்குதல் நடத்தப்பட முன்பே அம்மக்களுக்குத் தெரிவித்து, பாதுகாப்பாக விலகியிருக்கும்படி சொல்லிய பின் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல் அது. ஆனால் ஏதோ முஸ்லீம்கள் மட்டும்தான் அதில் பாதிக்கப்பட்டது போல எல்லா செய்தி ஊடகங்களும் நடந்துகொண்டன. கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தை சில முஸ்லீம்களும் பயன்படுத்தி புலிகள் மீதும் தமிழர்கள் மீதும் சேறடிக்கத் தவறவில்லை. இதுவொரு திட்டமிட்ட இனவழிப்பு நடவடிக்கை என்பது போலவும் சிலர் எழுதினர். உண்மையில் யதார்த்தம் என்ன? இடம்பெயர்ந்த முஸ்லீம்களுக்கும் சிங்களவருக்கும் இடப்பெயர்வு நிவாரணம் முதல் அனைத்தும் உடனடியாகக் கிடைக்கிறது. ஊடகங்கள் சுத்திச்சுத்தி அவர்களையே பேசவைக்கிறார்கள். ஆனால் அதே மூதூர் நிகழ்வில் இடம்பெயர்ந்த தமிழர்களுக்கு என்ன நடந்தது? பலருக்கு அப்படி தமிழர் இடம்பெயர்ந்ததே தெரியாது. இன்றுவரை அவர்களுக்கு நிவாரணம் கிடைக்கவில்லை. அவர்களுக்கு உதவச்சென்ற செஞ்சிலுவைச்சங்கம் உட்பட்ட பன்னாட்டுத் தொண்டர் நிறுவனங்களைக்கூட இன்னும் அரசபடைகள் அனுமதிக்கவில்லை. அவர்களுக்கென்று எடுத்துச்சென்ற பொருட்கள் பாரஊர்திகளோடு தடுத்து வைக்க்பபட்டுள்ளன. மூதூர் முஸ்லீம்களுக்கு இது முதலாவது இடப்பெயர்வு. ஆனால் தமிழர்களுக்கு??? இப்போது நடந்த சம்பவத்தை விடுவோம். கடந்த ஏப்ரல் மாதம் முதல் திருகோணமலைக்குள் தமிழர்கள் பல்லாயிரக்கணக்கில் இடம்பெயர்ந்துள்ளனர். ஏப்ரல் மாதத்தில் மட்டும் முப்பதாயிரம் பேர் புலிகளின் கட்டுப்பாட்டுப் பகுதிக்குள் இடம்பெயர்ந்தனர். மாவிலாற்று நீர்தடுப்புக்குக் காரணங்கள் என்ன? விடுதலைப்புலிகளின் பகுதி மக்களுக்கு அத்தியாவசரிய உணவுப்பொருட்கள் கூட தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன. குழந்தைகளுக்கான பால்மா முதல் பல பொருட்கள் அங்கே தட்டுப்பாடானவை. சம்பூர் மக்களுக்கு நீண்டகாலமாகவே பல்வேறு பொருளாதாரத் தடைகள். புலிகள் அரசோடு வெளிநாட்டில் பேசித்திரிந்த காலத்திலேயே சம்பூருக்கு பொருளாதாரத் தடை இருந்தது. இடையிடையே மக்கள் போராட்டம் நடத்துவதும் விடுவதுமாகவே காலம் கழித்தனர். இன்றுவரை கட்டடப் பொருட்களுக்கான தடை தொடர்ந்து வருகிறது. பன்னாட்டு நிறுவனமொன்று கட்டித்தரப் புறப்பட்ட நீர்த்தாங்கியொன்றைக் கட்டவிடாமல் அரசாங்கம் தடை செய்ததால் ஆத்திரமுற்ற மக்கள், ஏற்கனவே அவர்கள் எதிர்கொண்ட பல பிரச்சினைகளோடு சேர்த்து எல்லாவற்றுக்குமாக ஆற்றைத் தடைசெய்ய வேண்டி வந்தது. அதன் பின் புலிகள் இருக்கிறார்களோ இல்லையோ, மிகமிக நியாயமான போராட்டம் அது. அந்த விசயத்தில் சிங்களஅரசு எப்படி நடந்துகொண்டதென்பது எல்லோருக்கும் தெரியும். மக்களின் கோரிக்கையைக் கேட்கக்கூட விரும்பாத அரசு அதற்கு இராணுவப்பரிமாணம் கொடுத்து இன்றுவரையான போருக்குத் தூபமிட்டது. ஆற்றுநீருக்குத்தான் சண்டையென்றால் புலிகள் நல்லெண்ண அடிப்படையாக ஆற்றைத்திறந்தபின் ஏன் மூர்க்கமான தாக்குதலை நடத்த வேண்டும். ஆற்றுநீரைத் திறந்துவிட்டபின் நூற்றுக்குமதிகமான பொதுமக்களைப் படுகொலை செய்துள்ளது இலங்கை அரசு. இன்று அகதிகளாக பாதுகாப்புத் தேடி ஓடிய மக்களைக் கலைத்துக் கலைத்துக் கொல்கிறது. யாரும் ஏனென்று கேட்கப்போவதில்லை. கண்காணிப்புக்குழுவோ தாங்கள் அந்தப்பகுதிக்கு வர பாதுகாப்பு உத்தரவாதமில்லை என்று ஒரு சொல்லில் பிரச்சினையை முடித்துவிடும். மிகமிக அதிகபட்சமாக அரசை நோகாமல் கண்டித்து ஒரு அறிக்கைவிடும். அதை மிஞ்சி எதுவுமில்லை. எங்கள் பாதுகாப்புக்கு யாரையும் நம்பிக்கொண்டிருக்க முடியாது. பாலஸ்தீன மக்களையும் ஈழத்தவரையும் ஒப்பிட்டு நாம் கொஞ்சம் நிம்மதி அடையலாம். எப்போதும் பரிதாபத்துக்குரியவர்களாயிருப்பது ஒருபோதும் வி்டுதலையைத் தராது. பாலஸ்தீனியருக்குக் கிடைத்த உலக அனுதாபம், ஆதரவுடன் ஒப்பிடும்போது ஈழத்தவருக்குக் கிடைத்தது ஒன்றுமேயில்லை. இவ்வளவு காலத்தின் பின்னும் இன்றும் கேட்பாரற்றுச் செத்துக்கொண்டிருக்கும் லெபனான் மக்களைப் பார்த்தால் அவர்கள் மேல் தான் கோபம் வரும். ஈழத்தவரும் பரிதாபத்துக்குரியவர்களாக இருந்தகாலத்தில் எல்லோரும் உச்சுக்கொட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள் இன்று லெபனானுக்குக் கொட்டுவது போல. ஆனால் உலகம் விழுந்தடித்து வந்தது எப்போதென்றால் எதிர்த்தரப்பைப் பரிதாபத்துக்குரியவர்களாக ஆக்கியபோதுதான். இன்று நூறு பொதுமக்களை திருகோணமலையில் அரசு கொலை செய்துள்ளது. இதற்கு சர்வதேசத்திடமிருந்து எந்தத் தீர்வும் இல்லை. முதலில் அந்தத் தொகையில் தமிழர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள் என்பதை உறுதிசெய்து அவர்களை நம்பவைக்கவே நிறைய உழைக்கவேண்டியிருக்கும். இனியும் போர்நிறுத்த உடன்படிக்கை, உலக ஒழுங்கு, பன்னாட்டு அழுத்தம், பன்னாடை என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தால் கதை கந்தல்தான். அண்மையில் புலிகளின் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட நடவடிக்கையில் அவர்கள் கைப்பற்றிய இடங்களைக்கூட விட்டுவிட்டு திரும்பினர். காரணம் ஒப்பந்தமாம். சிங்களவன் ரெண்டு கிழமையாக நிலங்களைப் பிடிக்க படாதபாடு படுறான். ஒருவேளை அரசபடைகள் புலிகளின் நிலையைப் பிடித்தால் அவர்களைத் திரும்பிப்போ என்று யாரும் சொல்லப்போவதில்லை. முன்னேறிவரும் எதிரிகள்மேல் நீண்டகாலத்துக்கு மறிப்புத்தாக்குதல் மட்டும் நடத்திக்கொண்டிருப்பது களத்தில் பாதகமான நிலை. மக்களும் அன்றாடம் கொல்லப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறார்கள். புலிகள் உடனடியாகச் செய்யவேண்டியது புதிய களமுனைகளைத் திறந்து தமது வலுவைக்காட்ட வேண்டும். புலிகள் நிலமீட்பைத் தொடங்கினால் சில கோமாளிகள் "ஐயோ ஆக்கிரமிப்பு, இனஅழிப்பு, போர்நிறுத்த மீறல், பாசிசம்" என்று ஒப்பாரி வைக்கத்தான் போகிறார்கள். இவர்களைக் கருத்திற்கொண்டால் அம்போதான். முன்னைய மூதூர் நடவடிக்கையிலும் புலிகளுக்கு வேறு தெரிவுகள் இல்லாதபட்சத்தில்தான் அவர்கள் முன்னேற்ற நடவடிக்கையை மேற்கொண்டார்கள். இன்றைய நிலையில் சிறிலங்கா அரசாங்கத்தின் பயங்கரவாதத்தை, பேச்சுமூலம் தீர்வுகாணுவதில் அதற்கிருக்கும் விருப்பின்மையை, போர்மூலம் தீர்வு காண்பதில் அதற்கிருக்கும் வேட்கையை, மக்களைக் கொன்றுகுவிக்கும் அதன் காட்டுமிராண்டித்தனத்தை இதற்கு மேலும் உலகுக்கு வெளிப்படுத்தத் தேவையில்லை. இவ்வளவு நிகழ்விலும் அதைப்புரிந்துகொள்ளாதவர்கள் இனிமேல் எதையும் புரிந்துகொள்ளப்போவதில்லை. தமிழர் பிரச்சினையை அது எப்படி அணுக முற்படுகிறது? இவர்களிடமிருந்து தமிழர்களுக்கு எப்படியான தீர்வை எதிர்பார்க்கலாம் என்பதைப் பற்றி மிகத்தெளிவான முடிவுக்கு வரமுடியும். யுத்தம் மட்டுமே தீர்வு என்று சிங்களத்தரப்பு மிகத்தெளிவாக அறிவித்துவிட்டது. இந்நிலையில் அதைக்கண்டிக்காத, கண்டுகொள்ளா சக்திகளின் நற்சான்றிதழுக்கு தமிழர் தரப்புக்காத்திருப்பது சுத்த முட்டாள்தனம். சிங்களத்தரப்பின் அறிவிப்பை, சவாலை எதிர்கொள்வது மட்டுமே தமிழர்முன்னுள்ள தெரிவு. அதைமட்டுமே எமது தெரிவாகவும் கொள்ளவேண்டும். விரைவில் களநிலைகள் மாறுமென்று நம்புகிறேன். _____________________________________________ தமிழ்ப்பதிவுகள்

கவிஞர் பொன்.கணேசமூர்த்தி சுட்டுக்கொலை

ஈழத்தைச் சேர்ந்த முக்கிய படைப்பாளியான கவிஞர் பொன்.கணேசமூர்த்தி அவர்கள் இன்று யாழ்ப்பாணத்தில் வைத்துச் சுட்டுக்கொல்லப்பட்டார். ஈழத்தின் வடபுலத்தில் கவிஞர் மிகப்பிரபலமானவர். புலிகளின்குரல் வானொலியில் 90 இல் ஒலிபரப்பான இவரது படைப்பான 'இலங்கை வேந்தன்' 'இலங்கைமண்'என்ற இராவணனைக் கதாநாயகனாகக் கொண்ட நாடகம் இன்றும் என் மனத்தில் நிற்கிறது. அதை பின் நாட்டுக்கூத்து வடிவமாக்கினார். இதைவிடவும் பலமேடை நாடகங்களை இயக்கியவர். பட்டிமன்றங்கள், கவியரங்கங்கள் என்று பல கலைவடிவங்களில் மிளிர்ந்தவர். பல படைப்புக்களை வெளியிட்டவர். இனந்தெரியாத நோயில் அவதிப்பட்டு வன்னியில் இறந்துபோன தன்னுடைய இரண்டாவது மகனான மதனரதனின் சம்பவத்தைக் கொண்டு (அவன் என்னுடைய வகுப்புத் தோழன்) அவர் எழுதிய இறுதிநாவல் (எடுக்கவோ தொடுக்கவோ???) உருக்கமானது. இதைவிட விடுதலைப்போராட்டத்துக்கென அருமையான சில பாடல்களை எழுதியளித்துள்ளார். இவருடைய மூன்றாவது மகன் (மதன மெளனி) விடுதலைப்புலிகள் அமைப்பில் போராளியாயிருந்து 1996 இல் யாழ்ப்பாணத்தில் வீரச்சாவடைந்தவர். விடுதலைக்காக நிறைவான பணியாற்றிய இக்கலைஞன் இன்று யாழ்ப்பாணத்தில் வைத்துச் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். நேரிலறிந்த, மிக நெருக்கமான குடும்பம் அவருடையது. கவிஞரின் குடும்பத்துக்கு என் மனமார்ந்த வருத்தங்கள். _____________________________________________ தமிழ்ப்பதிவுகள்

படியெடுத்தலும் பகிடி விடுதலும்...

வணக்கம். அண்மைய நாட்களின் தினக்குரல் பத்திரிகையைப் படிக்கையில், சில விசயங்கள் கண்ணுக்குள் குத்துகின்றன. அப் பத்திரிகையின் சில செய்திகள் எழுதப்படும் முறை ஏனோ அன்னியமாய்ப் படுகிறது. அக்குறிப்பிட்ட செய்திகள் இந்தியப் பத்திரிகைகளிலிருந்து அப்படியே படியெடுத்துப் போடுகிறார்கள் என்றே நினைக்கிறேன். இல்லாவிட்டால் எப்படி எம்மிடையே இல்லாத சொற்களைப்பாவித்து செய்திகள் எழுத முடியும். செய்திகளைப் பிரசுரிக்கையிற்கூட வசனங்களை மாற்றித் திருப்பி எழுதிப் போடலாமே (ஜால்ரா அடிப்பது, ஷாக் ஆவது, இன்னபிற). அச்சுப்பதிப்பு எப்படி வருகிறது என்று தெரியவில்லை. இங்கு அது பெற முடியாது. (அதேநேரம் வீரகேசரி என்ன பாடோ தெரியேல.) இலங்கையில் ஒரு போக்கு இருந்து வருகிறது. அதாவது இந்தியச் சொல்லாடலை அப்படியே பிரதிபண்ணுவது. எங்கேனும் நகைச்சுவை நிகழ்ச்சியென்றால் அதில் வரும் வசனங்களெல்லாம் தமிழகத் தமிழ் உச்சரிப்பாகவேயிருக்கும். பாடசாலை நிகழ்ச்சிகளில் நான் இதை ஏராளமான தடைவ பார்த்திருக்கிறேன். பட்டி மண்டபங்கள் என்றால் நன்றாகக் கதைத்துக்கொண்டிருப்பார்கள், திடீரென யாரையாவது சிரிக்க வைக்கிறேன் பேர்வழியென்று இந்தியத் தமிழில் நகைச்சுவைத்துணுக்குச் சொல்வார்கள். அது பெரும்பாலும் லியோனி பாணியில் அல்லது அதே துணுக்காகக் கூட இருக்கும். இவர்கள் தான் இப்படியென்றால், பேர்போன இலங்கை வானொலியும் அதன் அறிவிப்பாளர்களும் அடிக்கும் கூத்து மாளாது. நகைச்சுவை நேரம் என்று வந்துவிட்டாலே முழு நிகழ்ச்சியும் இந்தியத் தமிழாக மாறிப்போகும். நான் சர்வதேச ஒலிபரப்பைச் சொல்லவில்லை. அது இந்தியத் தமிழரை மையப்படுத்தி அவர்களின் விளம்பரத்தைக்கொண்டு அவர்களுக்காகவே செய்யப்படும் ஒலிபரப்பு. ஆனால் பண்பலை வர்த்தக சேவைக்கு என்ன நடந்தது. அவர்களுமா இப்படிச் செய்ய வேண்டும். அப்படி ஒலி பரப்பும்போது ஓர் அன்னியத்தன்மை தெரியவில்லையா? இப்படிச்செய்வதால் மொழி அழிகிறது என்றோ வட்டாரவழக்கு சிதைகிறது என்றோ ஈழத்தமிழ் தேய்கிறது என்றோ சொல்ல வரவில்லை. ஏதோ எழுத வேணும்போல கிடந்தது. அதுதான் எழுதினனான்.

மருண்டவன் கண்ணுக்கு....

வணக்கம். யாரோ ஒரு புண்ணியவான் (தீர்க்க தரிசி?) வலைத்தளத்தில் எழுதியிருந்தார் இப்படி. “இந்து பத்திரிகையின் அடுத்த செய்தி பிரபாகரனும் பொட்டு அம்மானும் சுனாமியில் இறந்து விட்டதாகத் தான் இருக்கும்.” எப்படி ஐயா கணித்தீர்? உம் வாயில் வெல்லத்தப் போட. ஆனால் இது இந்துவிடமிருந்து உற்பத்தியாகவில்லை. இச்செய்தியின் மூலம் தயாசந்தகிரியாம். இது இந்து மீதான் விமர்சனம் அன்று. பாவம் அவர்கள் என்ன செய்வார்கள்? ஆவலாய் எதிர்பார்த்திருக்கும் செய்தியொன்று வந்தவுடன் ஆசையாய் பிரசுரித்துள்ளார்கள்- எல்லாப் பத்திரிகைகளையும் போல. சிறிலங்கா அசர வானொலியும் தொலைக்காட்சியும் தமிழ் மக்களிடம் நம்பிக்கையிழந்து பல வருடங்களாகி விட்டன. ஆனால் இப்படியான ஒரு சூழலில் தமிழ்மக்கள் என்ன மாதிரி இதை எடுத்துக் கொள்வார்கள் என்று தெரியவில்லை. ஒன்று மட்டும் விளங்குகிறது.அதாவது அரசுக்கு இச் சுனாமியால் ஏற்பட்ட இழப்பு மிகமிக அதிகமாக இருக்கும்போலுள்ளது. அவர்கள் ஆடும் கூத்தைப் பார்க்க அப்படித்தான் தோன்றுகிறது. இல்லாவிட்டால் இப்படியொரு இக்கட்டான நிலையில் இப்படி கீழ்த்தரமான செய்திகளை வெளியிடுவார்களா? ஏதோ சொல்வார்களே “மருண்டவன் கண்ணுக்கு இருண்டதெல்லாம் பேய்”. அது சரி, இப்பிடியான வேலையளுக்கு வழக்குக் கிழக்கு ஏதும் தொடுக்க ஏலாதே?

மருத்துவக்குழு வெளியேற்றம்

வணக்கம்! திருகோணமலையில் தமிழ்மக்கள் தங்கியிருந்த அகதிமுகாமொன்றில் இந்திய மருத்துவக்குழுவொன்று தங்கியிருந்து பணிசெய்து வந்தது. நேற்று அம்முகாமிலிருந்த ஆயுதம் தாங்கிய இராணுவத்தினரை வெளியேறுமாறு மக்கள் போராட்டம் நடத்தி அவர்களை வெளியேற்றினார்கள். ஆனால் உடனடியாகவே இந்திய மருத்துவக்குழுவும் தமது பணியை விட்டுவிட்டு வெளியேறிச் சென்று விட்டதாக அறிகிறேன். எழிலனும் இச்செய்தியை உறுதி செய்திருந்தார். இதுபற்றி மேலதிக செய்திகள் அறிந்தவர்கள் அதுபற்றி அறியத்தரவும். அதுசரி, மக்களுக்குச் சேவை செய்யத்தானே அம்மருத்துவக்குழு சென்றது?

திரும்பும் பார்வை...

இலங்கையின் வடபகுதியில் நடைபெறும் மீட்புப்பணி மற்றும் புனர்வாழ்வுப்பணி பற்றிய பன்னாட்டுச் செய்தி நிறுவனமொன்றின் கணிப்பு இது. வெளிநாட்டுப் பத்திரிகையாளர் ஒருவரின் பார்வையில் வன்னியின் நிலைமையை அறிய இங்கே செல்லவும்.

சாவின் விளிம்பில்...

உங்கள் சாவு எப்போது என்று தெரிந்து கொள்ள வேண்டுமா? போங்கள் இங்கே. போய் வந்த பின் "மவனே என் கையால தாண்டா உனக்குச் சாவு" என்று என்னை அடிக்க வராதீர்கள். இது யாழ் இணையத்திலிருந்து சுட்டது. அது சரி, அந்த செக்கன்கள் குறைந்துகொண்டிருக்கும் போது உங்களுக்கு எப்படி இருந்தது? (எனக்கு எதுவுமே தோன்றவில்லை). "புகைப்பவர்" (smoker) எண்டு குடுக்கேக்க 7 வருசமெல்லே குறைக்கிறானுகள் பாவியள்.